บทที่ 290 แม่ ฟังข้าพูดขอบคุณ

หลี่ซิ่วหลานมองพ่อสามีอย่างกังวล

ลูกๆ ของเจ้ายังเล็กทำอะไรไม่ได้ แต่พ่อแม่คนไหนไม่อยากให้ลูกอ่านออกเขียนได้?

การอ่านเขียน แต่ก่อนคิดไม่กล้าคิด แต่คำพูดของพี่สะใภ้ใหญ่ทำให้เจ้าคิดว่าก็ไม่ใช่ไม่เป็นไปได้....

เจียงอิงคิดว่า: "พ่อ พวกเราเพิ่งมาปีนี้ สมุนไพรที่ขุดไม่มาก

บทที่ 291 เจ้าต้องการให้พวกเขาทุกคนอ่านออกเขียนได้

เสิ่นชิงแทบจะหัวเราะด้วยความโมโห และพูดด้วยรอยยิ้มว่า "อะไรกันวุ่นวายไปหมด ทำไมผู้ชายถึงได้เรียนหนังสือ? พวกเขาต้องการทำร้ายลูกชายหรือ? ไม่อยากเห็นลูกชายมีชีวิตที่ดีหรือ?

แล้วเหล่าองค์หญิงในตระกูลใหญ่และราชวงศ์ล่ะ แต่ละคนไม่ได้จ้างอาจารย์มาสอนหรอก

บทที่ 292 โจ๊กลั่วปา

เมื่อได้ยินเสี่ยวฮวาถามด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ เสิ่นชิงแซวว่า "ฮวาฮวาคิดถึงอาเล็กหรือ?"

เสี่ยวฮวาพยักหน้าหนักๆ ตอบอย่างจริงจัง "อาเล็กดี"

เจียงเซี่ยงจงรู้สึกสับสนในใจทันที

การเลี้ยงเด็กเหนื่อย แต่ความรู้สึกที่ได้รับความไว้วางใจอย่างสุดหัวใจก็ดีมากเช่นกัน

เขาร้องเรียกอย่างอาลัย "