บทที่ 287 ขอแม่ขอทานดีกว่าพ่อขุนนาง

วันนี้มีแขก เจียงอวี่ทำอาหารมากหน่อย ฮั่วปิงตักไข่ตุ๋นให้ลูกสาวคนเล็ก หยิบซาลาเปาที่ดูดน้ำซุปห่านจนชุ่มชิ้นหนึ่ง คีบหัวไชเท้าที่ตุ๋นจนนุ่มนิ่ม ทำให้ฮวาฮวาชุดหนึ่งเหมือนกัน ต่างกันตรงที่มีเนื้อและผักมากกว่า

ไข่ตุ๋นที่เหลือแบ่งเท่าๆ กันใส่ชามของจิน เหยิน เจิน เป่

บทที่ 288 คัดเลือกคน

"อากาศแบบนี้ เจ้าลองคิดดู หิวท้องโดนลมหนาว นั่นมันชีวิตคนหรือ!

ถ้าเจ้าอยู่กับชีวิตแบบนั้นได้ ก็ไปกับแม่เจ้าสิ!"

เฉาโหย่วไฉ่แสดงความลังเล อากาศข้างนอกหนาวแค่ไหนเขาย่อมรู้ โดยเฉพาะตอนบ่ายหิมะยังตก ลมหนาวเสียดกระดูก

แต่ "ข้าได้ยินว่าชาวนาคนนั้นใช้ข้าว 800 จินกับแกะแลกแม่กับน้อง

บทที่ 289 โรงเรียน

เสิ่นชิงถอนหายใจโล่งอก สิบขวบเป็นศิษย์ก็เล็กไปหน่อย แต่ยุคสมัยและสภาพประเทศต่างกัน เด็กสิบขวบอยู่บ้านก็ต้องทำงานไม่น้อย เป็นศิษย์อย่างน้อยได้เรียนฝีมือ

และได้ยินว่าการปักผ้าเป็นพื้นฐาน โตกว่านี้คงไม่ได้แล้ว?

ผิงกู๋กำหนดมาตรฐานสิบขวบก็ดีนะ อย่างน้อยต่อไปครอบครัวที่อยากให้ลูกสาว