บทที่ 256 ความโง่เขลาอันน่าชื่นชม

ฮั่วปิงรู้สึกถึงสายตาของเสิ่นชิงที่มองมา จึงรับคำต่อจากเจียงสุ่ยว่า "ไม่ต้องหรอก ขอแค่เสี่ยวฮวาและเสี่ยวเฉ่าได้แต่งงานอย่างสมเกียรติก็พอแล้ว ข้าเห็นพวกเขาทั้งสองคนก็เหมือนลูกของข้าเอง"

"งานแต่งของเสี่ยวฮวาและเสี่ยวเฉ่าต้องยิ่งใหญ่อยู่แล้ว ส่วนนี้เป็นส่วนที่ต้องชด

บทที่ 257 ไม่อาจพลาดโอกาสนี้เด็ดขาด

หลิวฉุ่ยฮวางงๆ "โรงงาน?"

ใช่แล้ว เสิ่นชิงซื้อขนสัตว์จากบ้านพวกเจ้าก็เพื่อทำพู่กัน นี่ต้องเป็นโรงงานทำพู่กันแน่ๆ

แต่ห้าเตา จะทำอาหารได้กี่คน? คงเป็นร้อยคนก็ได้!

เจ้าถามด้วยความสงสัย "เสิ่นชิง โรงงานนี้เจ้าจะรับคนมาทำงานกี่คน?"

"น่าจะประมาณห้าสิบถึงหกสิบคน" เสิ่น

บทที่ 258 โรงงานพู่กันเปิดทำการอย่างเป็นทางการ

"ทำไมห้องนี้อุ่นขนาดนี้? อุ่นไปทั่ว ข้าไม่ต้องใส่เสื้อคลุมข้างนอกแล้ว ใส่แค่เสื้อชั้นในก็พอ" เจียงต้าลั่งเดินดูรอบๆ พลางชื่นชมไม่หยุด

เพื่อระบบทำความร้อนใต้พื้นนี้ เขาอยากมาทำงานที่โรงงานพู่กันของพี่สะใภ้แล้ว สบายกว่าโรงงานน้ำตาลของพวกเขามาก!

คนอื่น