บทที่ 248 ลูกค้ารายใหญ่

หัวหน้าหมู่บ้านกลืนน้ำลาย รีบตอบ: "มีๆ มีทั้งหมด ผักอื่นไม่เยอะเท่าผักกาดขาว คิดราคาเป็นจิน

หัวไชเท้าและแครอทหนึ่งเหรียญต่อสองจิน ผักเขียวหนึ่งเหรียญต่อสามจิน ผักกาดขาวจีนแพงหน่อยหนึ่งเหรียญต่อหนึ่งจิน

ขิงแพงกว่า สามเหรียญต่อหนึ่งจิน! ตอนนี้ปลายเดือนเก้ายังเป็นขิงอ่อน มีน้ำ

บทที่ 249 ผักดองและผักดองเผ็ด

แต่ก่อนถ้าบอกว่าชาวบ้านจะเสียเงินซื้อผักกิน พวกนางไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด

ตอนนั้นเสิ่นชิงใช้เงินให้พวกนางส่งผักป่าผักแห้งรู้สึกประหลาดมาก แต่ตอนนี้ถึงคราวพวกนางเอง กลับพบว่าหาค่าแรงคุ้มกว่าปลูกผัก!

แน่นอน ไม่ใช่ไม่ปลูกผักแล้วซื้อกินอย่างเดียว แต่อยากใช้ที่ดินปลูกสมุนไพรม

บทที่ 250 การเก็บสะสมอาหารสำหรับฤดูหนาวต่อ

"แต่ต้องไม่แช่นานเกินไป นานไปจะเปรี้ยว เช่นเปลือกหัวไชเท้า ก้านคื่นช่าย ใบผักกาดขาวพวกนี้เหมาะกับแบบสดชื่น

อีกแบบคือสามารถแช่ในน้ำดองได้นาน ไม่ต้องดูแล เช่นขิงอ่อน พริก กระเทียม คลุกข้าวคลุกข้าวต้มได้ และยังใช้เป็นเครื่องปรุงได้"

"แปลก ที่แท้มีวิธีกินมาก