บทที่ 227 แบ่งเงินทั้งหมู่บ้าน

มีรถลาเป็นพาหนะ มีเพื่อนร่วมทางที่สู้ด้วยกัน การเดินทางในยามค่ำคืนจึงไม่ยากเย็นเลย

เมื่อถึงทางเข้า ตะโกนเรียกสองสามครั้ง เด็กๆที่เฝ้ายามบนหอสังเกตการณ์ก็รีบหย่อนสะพานให้รถลาสองคันผ่าน

"พี่ต้าฟู่ ป้าเสิ่นชิงบอกให้พวกพี่ไปหาที่บ้านนาง นางเตรียมอาหารไว้ให้ กินอิ่มท้อ

บทที่ 228 แบ่งเงินและข้าวเสร็จแล้ว ยังมีเรื่องสำคัญอะไรอีก?

ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างตื่นเต้นและกระวนกระวาย ตระกูลเหล่ยตื่นเต้นมากกว่า ช่วงนี้พวกเขามีรายได้จากการล่าสัตว์และขายอึ่งคี้ ฐานะดีขึ้นกว่าแต่ก่อนอย่างเห็นได้ชัด แม้มีรายจ่ายแต่ก็ไม่มาก จึงไม่ได้กระวนกระวายมากนัก

แต่ครอบครัวในหมู่บ้านไม

บทที่ 229 ไร้กฎเกณฑ์ ย่อมไร้ระเบียบ

ที่นั้นเงียบจนได้ยินเข็มหล่น มีเพียงเสียงลมพัดกรอบแกรบ

โกฐจุฬาลัมพาอยู่บนยอดเขา การปีนขึ้นลงเขาหนึ่งวันต้องใช้เวลากว่าสองชั่วยาม เวลาที่จะเก็บเกี่ยวได้น้อยนัก และไม่ได้อยู่ในพื้นที่เดียวกัน ต้องค้นหาทั่วไป หากต้องการเก็บให้ได้มาก จำเป็นต้องส่งคนขึ้นไปมากขึ้น