บทที่ 224 หญิงธรรมดาคนนี้ สามารถระดมคนได้มากขนาดนี้?

"พวกเราให้ผู้ชายบางคนอยู่ รอจนฟ้ามืดหาจังหวะเอากระสอบครอบ สั่งสอนทีละครั้ง ต่อไปรับรองว่าต้องเลี่ยงไปทางอื่น"

เหล่ยต้าฟู่ที่ปกติเงียบขรึม จู่ๆ ก็เสนอขึ้นมา

เสิ่นชิงมองเหล่ยต้าฟู่อย่างมีนัยยะ

"ได้เลยพี่ต้าฟู่! คนแบบนั้นปากเสียแต่กลัวโดนตี วิธ

บทที่ 225 เตรียมพร้อม, ลงมือ

"เสิ่นชิง เจ้าเก่งจริงๆ พวกเราทำนาทั้งชีวิตก็หาเงินไม่ได้มากขนาดนี้" เจิ้งฮุ่ยอดชมไม่ได้

หักค่าของส่วนกลางแล้ว แต่ละบ้านก็ยังได้แบ่งหลายตำลึง

เฟิงเม้งทึ่งเรื่องราคา "อึ่งคี้จินละ 70 เหรียญก็แพงแล้ว ไม่นึกว่าลำโพงเหลืองจะสูงถึง 130 เหรียญ!"

พวกตระกูลหวงล้วนมีค่าขนาดน

บทที่ 226 ถ้าไม่รีบไปเขาก็จะอาเจียนแล้ว

เมืองจิ่นในฤดูหนาวนั้นหนาวเย็นเป็นพิเศษและยาวนาน แทบจะไม่ต่างจากดินแดนเนรเทศที่หนาวเหน็บสักเท่าไหร่

แต่พืชผลก็เก็บเกี่ยวได้แค่ปีละครั้ง ดังนั้นจึงมีคนน้อยที่จะย้ายมาที่นี่โดยสมัครใจ คนที่มีความสามารถเมื่อย้ายออกไปแล้วก็ไม่กลับมา ทำให้ประชากรตลอดหลายยุคสมัย