บทที่ 212 ใช่ พวกเราเนรคุณ

ป้าเฉาถูกชี้หน้าต่อหน้าผู้คน ทำให้เสียหน้าอย่างมาก โกรธจนตัวสั่น ชี้หน้าย่าชิ่นพูดติดๆ ขัดๆ "เจ้า... เจ้า..."

เฉาเหวินจู้และเฉาชิงจู้สองพี่น้องถูกกลุ่มสตรีล้อมดู ใบหน้าขาวๆ แดงก่ำด้วยความอาย

พวกเขารู้ดีว่าย่าซื้อแบบนี้เป็นการเอาเปรียบ ถ้าในเมืองราคาก็ต้องแพงกว่านี้มาก

บทที่ 213 ชีวิตในภูเขาของพวกเจ้าช่างสบายจริงๆ

ขณะที่คนอื่นๆ กำลังมุงดูการสับเนื้อหมู เสิ่นชิงแอบไปหาหลิวฉุ่ยฮวา

"ฉุ่ยฮวา ขายกวางตัวนั้นให้ข้าเถอะ"

หลิวฉุ่ยฮวาตกใจ รีบพูดเสียงเบา "เจ้าจะซื้อกวางทั้งตัวไปทำไม? กินหมดหรือ?

อีกอย่างเนื้อกวางแพงมาก เป็นเนื้อล้วนไม่มีมัน พวกเราคนจนกินไม่คุ้มหรอก"

มีแต

บทที่ 214 ขึ้นเขาล่วงหน้า

กลางคืน

เสิ่นชิงรอที่ริมฝั่งแม่น้ำตามเวลาที่นัดไว้

ไม่นาน หลิวฉุ่ยฮวาพาลูกชายคนโตมาถึง

หลิวฉุ่ยฮวากระซิบ "รอนานไหม? นั่นไง ที่ต้าฟู่แบกอยู่นั่นแหละ จะให้วางตรงไหน?"

เสิ่นชิงมอง ในความมืด ชายร่างใหญ่กำยำแบกกวางเดินมา คือเหล่ยต้าฟู่นั่นเอง

เขาสวมเสื้อผ้าป่านหยาบที่มีรอยปะ