บทที่ 204 ใช้วิธีของเขามาตอบโต้เขา

เสิ่นชิงก็กำลังซื้อของใหญ่

แต่ไม่ได้เข้าร้าน แต่ซื้อในระบบการค้า

ข้าวสารสองเหรียญต่อจิน เม็ดขาวใส ไม่ต่างจากข้าวเกรดดีที่สุดในร้านข้าว ซื้อสามร้อยจิน!

แป้งหนึ่งเหรียญแปดต่อจิน ละเอียด ไม่เห็นรำข้าวสาลีเลยสักนิด ซื้อสี่ร้อยจิน!

ถั่วเหลืองถั่วเขียวแม้จะแพงกว่าข้า

บทที่ 205 เก็บอาหารสำหรับฤดูหนาว

ป้าเฉาอยากจะดุเหล่ยเอ้อร์ฟู่ แต่นี่เป็นคำที่เจ้าเคยพูดกับเหล่ยเอ้อร์ฟู่เอง แม้แต่ประโยคหลังก็เป็นสิ่งที่เจ้าพูดตอนฟ้องเหล่ยต้าว่าพี่น้องสองคนไม่รู้จักสำนึกบุญคุณ

เจ้ามองไปที่หลิวฉุ่ยฮวา หวังให้เจ้าจัดการลูกที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!

แต่หลิวฉุ่ยฮวาที่ปกติเชื่อฟังกล

บทที่ 206 ทักษะการล่าสัตว์ต้องไม่สูญหาย

เนื่องจากบ้านตระกูลเหล่ยมีผู้ชายหลายคน รอบที่สองหลิวฉุ่ยฮวาจึงช่วยขนของทั้งหมดขึ้นไปด้วย เกือบทั้งหมดเป็นของใช้ร่วมกันของทั้งสามครอบครัว จึงวางไว้ที่ลานหน้าบ้านเพื่อรอแบ่งกัน

น้องสะใภ้ทั้งสองคนของหลิวฉุ่ยฮวาถูกพ่อแม่และพี่น้องกดดันมาตั้งแต่เด็ก เป็นคนที่รู้