บทที่ 176 หรือจะเป็นผักป่าตากแห้ง?

การเลือกคนไปเยี่ยมก็มีหลักการ

แต่ก่อนเรื่องสำคัญที่ต้องพบปะผู้คนภายนอกแบบนี้ สตรีไม่มีทางได้รับเลือกแน่นอน แต่ตอนนี้ทุกคนในหมู่บ้านเจ็ดหลี่คนแรกที่นึกถึงคือเสิ่นชิง!

เสิ่นชิงที่นั่งพักอยู่บนหญ้ารก: ..... เจ้าไม่อยากปีนเขาเลย โดยเฉพาะเขาป่า เดินทางมาไกลกว่าจะหาที

บทที่ 177 ของขวัญทักทาย

เสิ่นชิงทำเป็นไม่เข้าใจ ตอบชายหนุ่มชุดเขียวว่า: "ใครว่าผักแห้งผักป่าเคี้ยวยากและไม่มีรสชาติ?

เคี้ยวยากเพราะผักแก่เกินไป ถ้าใช้ผักอ่อนๆ ตากแห้ง ตอนจะกินแช่น้ำคืนหนึ่ง แล้วตุ๋นกับเนื้อเค็มหรือเนื้อมัน มีน้ำมันลอยฟ่องอร่อยมากเลยนะ"

ผู้หญิงตระกูลเหล่ยพยักหน้าเห็นด้วย

ชายหนุ่ม

บทที่ 178 ตระกูลเฉามีลาแค่สามตัว พวกเจ้ามีกี่ตัว?

ป้าเฉาสีหน้าแย่มาก

ชายหนุ่มชุดเขียวหน้าแดงก่ำ

พวกเขาเอาข้าวขาวมาแค่ยี่สิบกว่าจิน ตอนที่อีกฝ่ายเอาธัญพืชหยาบออกมายังพอพูดได้ว่าไม่มีค่า แต่อีกฝ่ายไม่เพียงมีข้าวขาวมากกว่าพวกเขา ยังมีแป้งขาวมากกว่าด้วย!

แถมยังเอาน้ำตาลออกมา แม้น้ำตาลมอลต์จะไม่แพงเท่า