บทที่ 13 จะขายปลาไหลให้ร้านค้าอย่างไร?

เสิ่นชิงและฮั่วปิงกับคนอื่นๆ กินก่อน

เพราะในบ้านยังมีงานอีกมาก กินเสร็จฮั่วปิงต้องไปแทนเจียงเซี่ยงตง เจียงสุ่ยต้องไปขุดผักป่า เจียงเซี่ยงจงต้องไปสำนัก ในเวลาที่ไม่มีเงื่อนไขพิถีพิถัน แค่เก็บอาหารไว้ให้ดีก็พอ

ดังนั้นตอนที่เสียงดีใจของเจียงเซี่ยงหนานและเจียงเ

บทที่ 14 เงินถึงมือถึงสบายใจ

หมู่บ้านเจ็ดหลี่ห่างจากเมืองซิ่งแค่ 7-8 หลี่ ตามที่เสิ่นชิงแบ่งนี่ถือเป็นชานเมือง ใกล้มาก ต่อไปถ้าทำการค้าขาย เข้าเมืองก็สะดวก

หลังจ่ายค่าเข้าเมืองคนละสองเหรียญ เสิ่นชิงและเจียงเซี่ยงหนานก็เข้าเมืองได้อย่างราบรื่น

เจียงเซี่ยงหนานมองสี่เหรียญที่จ่ายให้ทหารยาม ความเสีย

บทที่ 15 กำไรดีกว่าสบู่

เจ้าของแผงที่เห็นถามถึงมันหมู มองดูหญิงตรงหน้าอีกครั้ง

แม้เสื้อผ้าจะปะชุนทับปะชุน แต่ที่แขนเสื้อและไหล่ก็มีรอยปะ คนจนแบบนี้จะซื้อมันหมูกินด้วยหรือ?

เขาเตือนด้วยความหวังดี: "น้องสาว มันหมูช่วงนี้ขึ้นราคาอีกแล้ว 80 กว่าเหรียญต่อจิน มันหมูหนึ่งจินได้น้ำมันแค่ 6-7 ตำลึง ไม่คุ