บทที่ 12 เป็นคนดีก่อนเป็นคนเก่ง

เจียงสุ่ยเงยหน้าขึ้น งงเช่นกัน: "แม่ วันนี้แม่จะเข้าเมืองไม่ใช่หรือ? ล้างให้สะอาดจะได้ขายง่าย"

เสิ่นชิงเข้าใจแล้ว

ไม่รู้ว่าร้านค้าจะเปิดขายไข่เมื่อไหร่ ดังนั้นไข่ที่เก็บไว้ในบ้านเธอจึงไม่ได้เตรียมจะขาย

ไข่ไก่หนึ่งฟองหนึ่งเหรียญ ไข่เป็ดสามฟองสองเหรียญ เข้าเมืองแต่

บทที่ 13 จะขายปลาไหลให้ร้านค้าอย่างไร?

เสิ่นชิงและฮั่วปิงกับคนอื่นๆ กินก่อน

เพราะในบ้านยังมีงานอีกมาก กินเสร็จฮั่วปิงต้องไปแทนเจียงเซี่ยงตง เจียงสุ่ยต้องไปขุดผักป่า เจียงเซี่ยงจงต้องไปสำนัก ในเวลาที่ไม่มีเงื่อนไขพิถีพิถัน แค่เก็บอาหารไว้ให้ดีก็พอ

ดังนั้นตอนที่เสียงดีใจของเจียงเซี่ยงหนานและเจียงเ

บทที่ 14 เงินถึงมือถึงสบายใจ

หมู่บ้านเจ็ดหลี่ห่างจากเมืองซิ่งแค่ 7-8 หลี่ ตามที่เสิ่นชิงแบ่งนี่ถือเป็นชานเมือง ใกล้มาก ต่อไปถ้าทำการค้าขาย เข้าเมืองก็สะดวก

หลังจ่ายค่าเข้าเมืองคนละสองเหรียญ เสิ่นชิงและเจียงเซี่ยงหนานก็เข้าเมืองได้อย่างราบรื่น

เจียงเซี่ยงหนานมองสี่เหรียญที่จ่ายให้ทหารยาม ความเสีย