บทที่ 116 น่าเสียดายที่ไม่มีโอกาสได้ฉีกปากพวกเขา!

เสิ่นชิงไม่รีรอ

ปลาเล็กๆ สิ้นเปลืองน้ำมัน แม้แต่ครอบครัวที่มีน้ำมันมากในหมู่บ้านก็ยังกล้าแค่ทอดปลาตัวใหญ่เท่านั้น ไม่ต้องพูดถึงการทอดปลาเลย แต่ก่อนยังใช้เลี้ยงไก่เป็ดห่านให้ออกไข่เยอะๆ ได้ ตอนนี้อย่างมากก็ใช้เป็นเหยื่อปลาเท่านั้น

แต่ก็โชคดีที่เป็น

บทที่ 117 ดีจังที่พวกเขามาหาถึงที่

การเดินทางช่วงบ่ายยากลำบากกว่าช่วงเช้ามาก

ฝนตกหนักติดต่อกันหลายวัน ถนนเละเทะ มีแอ่งน้ำเต็มไปหมด ถ้าล้อเกวียนจมลึก ต้องใช้หลายคนช่วยกันยก ถึงจะยกออกมาได้ ส่วนที่ตื้นก็ลากออกมาได้ แต่ก็กระเด็นโคลนน้ำใส่ตัวเต็มไปหมด

แดดร้อนจัด และเหนื่อยล้าจากการเดินทางตลอดช่วงเช้า

บทที่ 118 คำว่า "วุ่นวาย" ยังไม่พอจะอธิบาย

เจิ้งฮุ่ยพาลูกสะใภ้ มองไปที่คนมาเยือน

"พี่สะใภ้หงอยู่นี่เอง อ้าว พี่ใหญ่หงไม่อยู่หรือ?" โจวชุนเฉ่าอาศัยแสงจันทร์มองรอบๆ อย่างละเอียด เมื่อแน่ใจว่าหงหมิงไม่อยู่จึงถามอย่างสบายใจ

โจวเทียนตามมาติดๆ พูดอย่างไม่พอใจ: "ป้าหง มีเรื่องหนึ่งไม่รู้ว่าควรบอกท่านหรื