บทที่ 115 ดีจังถ้ายอดเงินในห้างสามารถเพิ่มขึ้นได้แม้ในระหว่างหนีภัย

ช่วงเที่ยงวันเป็นเวลาพักหนึ่งชั่วยามเพื่อหลบความร้อน

ทุกคนต้องจัดการอาหารกลางวันและเก็บข้าวของให้เรียบร้อยภายในหนึ่งชั่วยามนี้ เพื่อไม่ให้เสียเวลาเดินทางในช่วงบ่าย

ทุกคนต่างรีบเร่งเตรียมอาหาร

ที่ท้ายขบวน หวังฟู่กุ้ยและครอบครัวเพิ

บทที่ 116 น่าเสียดายที่ไม่มีโอกาสได้ฉีกปากพวกเขา!

เสิ่นชิงไม่รีรอ

ปลาเล็กๆ สิ้นเปลืองน้ำมัน แม้แต่ครอบครัวที่มีน้ำมันมากในหมู่บ้านก็ยังกล้าแค่ทอดปลาตัวใหญ่เท่านั้น ไม่ต้องพูดถึงการทอดปลาเลย แต่ก่อนยังใช้เลี้ยงไก่เป็ดห่านให้ออกไข่เยอะๆ ได้ ตอนนี้อย่างมากก็ใช้เป็นเหยื่อปลาเท่านั้น

แต่ก็โชคดีที่เป็น

บทที่ 117 ดีจังที่พวกเขามาหาถึงที่

การเดินทางช่วงบ่ายยากลำบากกว่าช่วงเช้ามาก

ฝนตกหนักติดต่อกันหลายวัน ถนนเละเทะ มีแอ่งน้ำเต็มไปหมด ถ้าล้อเกวียนจมลึก ต้องใช้หลายคนช่วยกันยก ถึงจะยกออกมาได้ ส่วนที่ตื้นก็ลากออกมาได้ แต่ก็กระเด็นโคลนน้ำใส่ตัวเต็มไปหมด

แดดร้อนจัด และเหนื่อยล้าจากการเดินทางตลอดช่วงเช้า