บทที่ 106

การรวมตัว

กวนลี่กำลังเด็ดยอดอ่อนของต้นไม้กวาดพลางพูดอย่างเสียดาย: "น่าเสียดายพื้นที่ใหญ่นี้จริงๆ พอถึงฤดูหนาวจะทำไม้กวาดได้ตั้งเท่าไหร่"

เสิ่นชิงกลับเสียดายผักเสี้ยน ไม่ใช่เสียดายใบ แต่เสียดายก้านผักเสี้ยน อีกไม่นานก้านผักเสี้ยนจะแก่และหนาขึ้น สามารถใช้มีดสับเป็นท่อนๆ แล้วหมักในโอ่งให

บทที่ 107

การปรึกษาหารือ

เสิ่นชิงตอบรับคำทักทายอย่างกระตือรือร้น พลางส่งดาบใหญ่ให้น้องสามและถอดกระบุงจากหลัง

พวกผู้ชายที่มุงดูเห็นดาบใหญ่ถึงกับตาค้าง ส่วนพวกผู้หญิงเห็นของในกระบุงก็เต็มไปด้วยความอิจฉา

เสิ่นชิงถือโอกาสอธิบาย: "สองวันนี้ดูไม่ค่อยสงบ เลยเข้าเมืองไปซื้อเสบียง เจอร้านตีเหล็กไม่รู้ใ

บทที่ 108

การจัดลำดับขบวน

พอหวังฟู่กุ้ยพูดจบ ทุกคนในที่นั้นต่างแสดงสีหน้าแตกต่างกัน

จ้าวหมิงเยว่เป็นคนแรกที่กระโดดขึ้น ด่า: "พูดบ้าอะไร! ตระกูลเจียงมีแค่สี่ครัวเรือน เกือบครึ่งหมู่บ้าน บอกมาสิจะจัดยังไงถึงจะไม่ลำเอียง? จะให้สี่ครัวเรือนอยู่หัวขบวนกับท้ายขบวนทั้งหมดหรือไง!"

หัวและท้ายขบวนไม่ต้อ