ตอน 27
กาลเวลาไร้เสียงแบกหัวใจของผม
บทที่ 27
หลุมฝังศพ
เมื่อพิมเดินออกจากโรงพยาบาล ได้พบหญิงตั้งครรภ์หลายคน
ไม่ว่าพวกเขาจะมาด้วยตัวเองหรือมาพร้อมกับคนอื่น ๆ ใบหน้าของพวกเขาก็เต็มไปด้วยความสุข
บางคนยังคงนำเด็กลูกใหญ่มารวมตัวกัน ท้องสูงจูงเด็กอยู่ในมือ ดูมีความสวยงามมากน่าเอ็นดู
พิมมองไปอย่างเงียบ ๆ และก็จาง ๆ ดว
ตอน 28
บทที่ 28
ขาหัก
ออกจากสุสาน พระนายไม่ได้ขับรถกลับไปที่โรงพยาบาล
พิมเดินอยู่อย่างไม่มีสติ ดังนั้นจึงไม่ได้สังเกตเห็นปัญหาใด ๆ กับเส้นทางของรถจนกว่ารถจะจอดที่ประตูสวนดอกไม้ที่มีความสุข
"คุณ ......"
"ทำไมยังไม่รีบลุกออกจากรถ ระวังผมเสียใจ" พิมตะลึงงันและผลักดันประตูและได้
ตอน 29
บทที่ 29
ผู้หญิงแต่งงานที่มีความสุข (สิ้นสุด)
ตั้งแต่วันที่ตัดสินใจจะศึกษาปริญญาโท ชีวิตของพิม ก็ยุ่งมากและเธอก็ไม่มีเวลาที่จะคิดถึงสิ่งอื่น ๆ เธอยุ่งมากที่จะหลับไปแต่ในใจยังมีความรู้นั้นๆ
แต่เธอก็หาเวลาว่างพาคำกลับไปที่บ้านแม่เธอและได้ประกาศว่าทั้งสองแต่งงานกัน
พ่อแม่รู้ส