ตอน 20
กาลเวลาไร้เสียงแบกหัวใจของผม
บทที่ 20 ติดคุก
เป็นคนปกติ พิมไม่ได้ถือความหวัง คิดว่าบุญมีก็จะตื่นขึ้นมาและปล่อยเธอไป แต่เห็นได้ชัดว่าเธอได้ประเมินค่าของบุญมีสูงเกินไป โชคดีที่เธอได้รับการเตรียมจิตใจ
พิมเปลี่ยนคำสารภาพและยอมรับว่าเธอได้ต่อสู้กับแย้ม ในเวลานั้น ซึ่งแย้มนำไปสู่หน้าต่างและตกลงตายไป
บุญมีเห็นด้วยที
ตอน 21
บทที่ 21 ลดโทษ
หลังจากสองปี
พิมทำได้ดีในคุก เธอไม่เพียงแต่ทำตัวดี เธอยังพยายามช่วยเหลือผู้อื่น
ไม่น่าแปลกใจที่เธอได้รับโอกาสในการลดโทษและถูกปล่อยตัวล่วงงหน้าหนึ่งปีออกจากคุก
วันที่เดินออกจากประตูคุกเป็นวันที่แดดดี
พิมไม่ได้บอกใครและธรรมชาติจะไม่มีใครมารับเธอ
เจ้าหน้าที่ที
ตอน 22
บทที่ 22 การสมรส
"คุณพี่ คุณไม่ใช่ล้อเลียนฉันจริงๆหรือ"
เธอถอยหลังไปและมองเขาเหมือนสัตว์ประหลาด คำมีใบหน้าที่สงบและมองอย่างจริงจังพูดว่า"ผมไม่ใช่ คุณใช่หรือ"
ฉันใช่ค่ะ
พิมพยักหน้าอย่างหนักและพูดว่า "คุณไม่ต้องคิดอย่างนั้น แม้ว่าคุณมีรอยแผลบนใบหน้า แต่ก็ไม่ยากที่จะหาผู้หญิงที่ดี