บทที่ 42 (1)

เนื่องจากความต่างของเขตเวลา ถังจือจึงมีวันเกิดยาวนานถึง 37 ชั่วโมง หนึ่งในสามของเวลาทั้งหมดใช้ไปกับการเดินทางไปยังสถานที่ที่ถังจือฝันว่าจะไปอยู่อาศัย

ถังจือรู้สึกว่านี่เป็นลางดี

สวีเชิงไม่ได้พัก ทำงานตลอดทาง ถังจือกินยาอีกเม็ด และได้นอนหลับพักผ่อนพอสมควร

เมื่อกลับมาถึงห้องพักในโรงแ

บทที่ 43

กลับถึงโรงแรมในเมืองซีเฉิงตอน 18.30 น. แล้ว พวกเขากินมื้อเย็นอย่างเรียบง่าย

ถังจือมือขวาบาดเจ็บ กินด้วยมือซ้ายค่อนข้างลำบาก สวีเชิงมองเขาอยู่แรกๆ แล้วก็ดึงส้อมไป ป้อนเขาสองสามคำ ถังจือเสียเลือดแล้วยังกินยา จึงไม่ค่อยมีความอยากอาหาร อยากกลับห้องอาบน้ำนอน สวีเชิงจึงทำตามคำสั่งแพทย์ พันเทปก

บทที่ 44

สวีเชิงเปียกไปครึ่งตัว จึงใช้ห้องน้ำของถังจือ

เขาอาบเร็วมาก ถังจือนั่งอยู่บนเตียงในชุดเสื้อผ้า ความเจ็บที่หนังศีรษะโดนความร้อนยังไม่หายไปหมด สวีเชิงก็ออกมาในเสื้อคลุมอาบน้ำแล้ว

สีหน้าเคร่งขรึมมาก ดูแล้วรู้เลยว่าไม่ได้จัดการตัวเอง

เขาเดินตรงมาหาถังจือ ค่อยๆจับมือถังจือขึ้นมา ตรวจดูผ้าก๊