ตอน 32
รักต้องห้าม…ที่ไร้เดียงสา
ถังจือเดินตามทนายจง เมื่อเข้าโรงพยาบาลเฉิงซาน คิดในใจว่าคงไม่มีใครชอบกลิ่นของโรงพยาบาลทั่วไป
กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อ ยา น้ำเกลือ พลาสติก และกลิ่นจากกิจกรรมของมนุษย์ทั้งหมดผสมเจือจางกัน แล้วกระจายไปในอากาศ
สวีเชิงส่งถังจือที่หน้าประตูโรงพยาบาล ไม่ได้ลงจากรถ
ถังจือรู้สึกขอบคุณเขามาก
ขอบคุณคว
ตอน 33
อาจเพราะถังจือเหนื่อยมาก หลับสนิท จึงไม่ตื่น และไม่ได้พูดละเมอต่อ กลับหลับลึกอีกครั้ง
สวีเชิงอยู่ข้างถังจืออีกสักพัก แล้วออกจากห้องรับรอง ปิดประตูให้ถังจือ
จากห้องรับรองกลับห้องนอนสวีเชิง ต้องเดินผ่านระเบียงยาวมาก
สวีเชิงเดินผ่านรูปครอบครัวที่แม่ตั้งใจเลือกแขวนไว้บนผนัง
เมื่อใกล้ถึงห้
ตอน 34
วันที่สองหลังกลับเมืองบินก่าง ตอนบ่าย สวีเชิงทำเรื่องที่ใส่ใจมาก
เมื่อถึงตึกท่าเรือ เขาบอกคนขับ "ส่งถังจือที่โรงพยาบาล" แล้วลงรถไปคนเดียว ไปกับเลขาที่รออยู่ข้างล่าง
แรกๆ ถังจือยังไม่เข้าใจ นั่งรถสักพัก จู่ๆ ก็รู้สึกว่าสวีเชิงคงวางแผนให้เขาไปเยี่ยมแม่ต่อตอนบ่ายตั้งแต่แรก ในใจรู้สึกซาบซึ้