บทที่ 245 ตอนจบ

“ฮาฮา เธอยังพูดเล่นเป็นเด็กอยู่ได้ นี่มันแค่ความคิดเธอคนเดียว เธอคิดว่าสามีเธอจะปล่อยฉันไปง่ายๆอย่างนั้นหรือ? เขาเกลียดฉันเข้ากระดูกซะขนาดนั้น เกลียดขนาดว่าถึงฉันตายเขาก็ยังไม่พอใจอยู่ดี!”

“คุณสบายใจได้ ฉันรับประกัน ขอเพียงคุณปล่อยฉัน เรามาตกลงกันดีๆดีกว่า......”

ผลิน

บทที่ 246 ตอนจบ

ก็เป็นเช่นนี้ ปยุตเดินทางมาเป็นเพื่อนผลินจนถึงเวียนนา ประเทศที่มีอากาศอบอุ่นและบรรยากาศที่อบอวลด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้และเสียงนกตามธรรมชาติตลอดทั้งปี

อพาร์ทเม้นต์ที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำดานูบสวยกว่าในรูปถ่ายเป็นไหนๆ พอก้าวเข้าประตูไปก็มีแม่บ้านชาวฟิลิปปินส์ 2 คนให้การต้อนรับเธออย

บทที่ 247 ตอนจบ

เวลานั้นปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ปยุตจึงเอ่ยขึ้นว่า “ผมเป็นคนสั่งพวกเขาไว้เองครับ ผลิน นี่เป็นคำสั่งของผมเอง”

ผลินอึ้งไป ถามด้วยความโกรธปนสงสัย “ทำไมละคะ? คุณทำแบบนี้ทำไม?”

“คราวก่อนหลังจากที่คุณถูกทัตดาลักพาตัวไปต้องพักอยู่ที่โรงพยาบาลเพราะว่าเกือบจะแท้งลูก ผมแค่ไม่ได