บทที่ 244 ตอนจบ

ชายทั้ง2คนยังคงเงียบ เธอจึงคิดว่าคำพูดของตัวเองนั้นได้ผล พูดต่ออีก “ตอนนี้ทัตดาก็เหมือนแมลงวันที่ถูกบีบบังคับให้เข้าไปอยู่ในขวดแก้ว ไร้อนาคต ไม่มีทางออก หากพวกคุณยังอยู่กับเธอก็เหมือนรอวันตายเท่านั้น พวกคุณต่างก็มีครอบครัว คุณไม่เคยคิดเลยหรือว่า บางทีภรรยาของพวกคุณอาจจะสูญเสียคุณ

บทที่ 245 ตอนจบ

“ฮาฮา เธอยังพูดเล่นเป็นเด็กอยู่ได้ นี่มันแค่ความคิดเธอคนเดียว เธอคิดว่าสามีเธอจะปล่อยฉันไปง่ายๆอย่างนั้นหรือ? เขาเกลียดฉันเข้ากระดูกซะขนาดนั้น เกลียดขนาดว่าถึงฉันตายเขาก็ยังไม่พอใจอยู่ดี!”

“คุณสบายใจได้ ฉันรับประกัน ขอเพียงคุณปล่อยฉัน เรามาตกลงกันดีๆดีกว่า......”

ผลิน

บทที่ 246 ตอนจบ

ก็เป็นเช่นนี้ ปยุตเดินทางมาเป็นเพื่อนผลินจนถึงเวียนนา ประเทศที่มีอากาศอบอุ่นและบรรยากาศที่อบอวลด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้และเสียงนกตามธรรมชาติตลอดทั้งปี

อพาร์ทเม้นต์ที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำดานูบสวยกว่าในรูปถ่ายเป็นไหนๆ พอก้าวเข้าประตูไปก็มีแม่บ้านชาวฟิลิปปินส์ 2 คนให้การต้อนรับเธออย