ตอน 209
เจ้าสาวที่เจ็ดของประธาน
บทที่ 209
บอกความในใจ
พยายามหลับตาให้สนิท ปยุตผล๊อยหลับไป สองปีแล้ว ในที่สุดเขาก็สามารถนอนหลับได้สนิท
ในตอนรุ่งสาง เขาพลิกตัว และโอบผู้หญิงเอาไว้ด้วยสัญชาตญาณ แต่พยายามโอบอยู่ตั้งนานแต่ก็ไม่พบตัวผู้หญิงคนนั้น เขาตกใจรีบกดเปิดไฟโคมไฟที่ข้างเตียง ผลินอยู่ที่ไหนถึงไม่ได้นอนอยู่บนเตียง
ตอน 210
บทที่ 210
บอกความในใจ
“ทำเสร็จแล้ว ไม่หิวก็ทานนิดหน่อยก็ได้ค่ะ”
“ได้”
เขาถอดเสื้อนอกออก หยิบตะเกียบคีบบะหมี่คำหนึ่งเข้าใส่ในปาก “อื้ม...อร่อยจังเลย”
“นภนต์ นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันทำบะหมี่ให้คุณทานนะคะ”
นภนต์ถามอย่างตกตะลึง “หมายความว่ายังไงครับ”
ตอน 211
บทที่ 211
คำสารภาพที่แท้จริง
“ในเมื่อคุณรู้อย่างนี้แล้ว ทำไมถึงต้องมาหาฉันอีก ถ้าฉันแต่งงานกับนภนต์ ฉันก็จะมีความสุขเหมือนกัน”
“ถ้าคุณต้องการความสุข หลังจากนี้ผมจะให้คุณเอง”
จู่ ๆ ปยุตก็ยกมือซ้ายขึ้น ผลินเพิ่งเห็นว่าบนข้อมือซ้ายของเขาใส่สร้อยข้อมือคู่รัก ที่พวกเขาซื้อมาในราคาแปดหยว