บทที่ 207 อมนุษย์กลับคืนร่าง

ในวันเดียวกันนั้นตอนบ่ายสามโมง ผลินก็ถึงเมืองF เธอไม่ได้ไปที่บ้านของคุณลุงแต่ตรงไปที่โรงพยาบาลเลย

เธอนำผลไม้สีน้ำเงินไปที่โรงพยาบาล เธอพบนภนต์โดยบังเอิญ เมื่อป้าเห็นเธอก็มีความสุขยิ่งนัก “ผลิน หนูกลับมาที่นี่อีกทำไม”

“ลุงโทรไปบอกหนูค่ะ ป้าเป็นยังไ

บทที่ 208 อมนุษย์กลับคืนร่าง

“คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ” ผลินก็เริ่มจะโมโหแล้วเช่นกัน “ฉันเป็นห่วงความก้าวหน้าของบริษัทคุณ ทำไมคุณไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยว่าฉันน่ะเป็นห่วงคุณมากจริงๆ ดี งั้นฉันจะไม่สนใจอะไรอีกต่อไปแล้ว”

“ใครอยากให้เธอมาสนใจล่ะ”

ปยุตเห็นท่าทีที่เธอสอดรู้ทำเป็นห่วงใยเขา

บทที่ 209 บอกความในใจ

พยายามหลับตาให้สนิท ปยุตผล๊อยหลับไป สองปีแล้ว ในที่สุดเขาก็สามารถนอนหลับได้สนิท

ในตอนรุ่งสาง เขาพลิกตัว และโอบผู้หญิงเอาไว้ด้วยสัญชาตญาณ แต่พยายามโอบอยู่ตั้งนานแต่ก็ไม่พบตัวผู้หญิงคนนั้น เขาตกใจรีบกดเปิดไฟโคมไฟที่ข้างเตียง ผลินอยู่ที่ไหนถึงไม่ได้นอนอยู่บนเตียง ข