บทที่ 157 ตั้งครรภ์แทน(1)

ผลินเงียบไปเป็นเวลานานก่อนที่จะพูดขึ้น “คุณพ่อคะ ขอเวลาฉันหน่อยนะคะ ให้ฉันได้คิดทบทวนเกี่ยวกับมันก่อน”

ธามันพยักหน้า ตบไหล่เธอ “ได้ เด็กน้อย ผิดต่อเธอแล้ว”

ผลินริมฝีปากกระตุก รู้สึกเศร้ามาก แต่ก็ปฏิเสธที่จะร้องไห้ น้ำตาไม่ใช่อาวุธของเธอ แม้ว่าน้ำตาจ

บทที่ 158 ตั้งครรภ์แทน(2)

ชื่นใจจ้องมองพื้นอย่างปากแข็ง ไม่มีการแก้ตัว แม้ว่าจะหัวใจจะรู้สึกคับข้องใจ เธอจะไม่บอกไวภพ เพราะพวกเขาดูถูกความสัมพันธ์ของเธอกับเขา

“ครูชื่น เข้ามาที่ห้องของผม!”

ไวภพตวาดด้วยสีหน้าหมองคล้ำ หันหลังแล้วเดินออกไป

ผู้หญิงคนนั้นที่กองอยู่บนพื้น

บทที่ 159 ตั้งครรภ์แทน(3)

เวลาตีหนึ่ง ปยุตยังคงไม่กลับมา ผลินอยู่นอกห้องนั่งเล่นยืนกอดอกรอเขาอย่างอดทน เวลาผ่านไปทีละนาที พ่อแม่สามีผลัดกันมาชักชวนให้เธอกลับเข้าไปในบ้านและพักผ่อน แต่เธอดื้อรั้นต้องการรอการกลับมาของปยุต

เวลาตีสอง ในที่สุดเธอก็รอจนกระทั่งปยุตกลับมา เห็นแสงจากรถที่คุ้น