บทที่105 ไม่มีกำแพงใดกันลมได้ (3)

“ได้ค่ะ”

ผลินตอบรับอย่างน่ารัก

เธอใส่เสื้อผ้าหนาอบอุ่น ขับรถผ่านไปครึ่งทาง ท้องฟ้าเต็มไปด้วยหิมะ เมื่อมาถึงก็ไปที่ล็อบบี้สนามบินพร้อมกับ กระเป๋าเดินทาง ปัดเศษหิมะบนร่างกายออกและบ่น“สภาพอากาศเลวร้ายอย่างนี้ ไม่ต้องไปดูหิมะที่ฮอกไกโดแล้วล่ะมั้ง”

บทที่ 106 โกรธ

เกิดความเงียบขึ้น เงียบสงัดดั่งความตาย หลังจากผ่านไปเป็นระยะเวลานาน ปยุตก็เปิดปากพูดเพื่อทำลายความ เงียบ

“บางทีคำตอบอาจจะไม่สำคัญกับคุณ แต่มันสำคัญสำหรับผม ถ้าผมไม่แก้ปมนี้ ผมคงจะรู้สึกไม่เต็มใจไปตลอด ชีวิต” ทันใดนั้นผลินก็พูดขึ้น ใช้มือผลักเขาออกไป“คุณไม่เต็มใจที่จะถูกค

บทที่ 107 การต่อสู้กับจันทร（1）

บรรยากาศในร้านน้ำชานั้นช่างมืดมน ทัตดาคิดถึงอดีตที่แย่ของเธอ ความโกรธเป็นเหมือนไฟป่าที่ไม่สามารถ ควบคุมได้

ดนุชายกถ้วยเซรามิคขึ้นก่อนที่จะจิบเบา ๆ“ฉันไม่รู้ว่าเธอตั้งใจจะเข้ามาใกล้ชิดลูกสะใภ้ของฉันด้วยจุดประสงค์อะไร แต่ฉันต้องเตือนเธอ ว่าอย่าได้มีความคิดที่จะท