บทที่ 104 ไม่มีกำแพงใดกันลมได้（1）

เมื่อวางมือบนไหล่ของผู้ชายคนนั้น รู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งของร่างกายมนุษย์อย่างชัดเจน ชายคนนั้นหันมองกลับมาอย่างช้า ๆ โดยไม่แปลกใจ และนี่คือ นักร้องนำวงดนตรีที่ผลินพบในประเทศฝรั่งเศส ชนุตร์ แซ่อี้

“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”

ชายคนนั้นใช้คำพูดเดียวกั

บทที่105 ไม่มีกำแพงใดกันลมได้ (3)

“ได้ค่ะ”

ผลินตอบรับอย่างน่ารัก

เธอใส่เสื้อผ้าหนาอบอุ่น ขับรถผ่านไปครึ่งทาง ท้องฟ้าเต็มไปด้วยหิมะ เมื่อมาถึงก็ไปที่ล็อบบี้สนามบินพร้อมกับ กระเป๋าเดินทาง ปัดเศษหิมะบนร่างกายออกและบ่น“สภาพอากาศเลวร้ายอย่างนี้ ไม่ต้องไปดูหิมะที่ฮอกไกโดแล้วล่ะมั้ง”

บทที่ 106 โกรธ

เกิดความเงียบขึ้น เงียบสงัดดั่งความตาย หลังจากผ่านไปเป็นระยะเวลานาน ปยุตก็เปิดปากพูดเพื่อทำลายความ เงียบ

“บางทีคำตอบอาจจะไม่สำคัญกับคุณ แต่มันสำคัญสำหรับผม ถ้าผมไม่แก้ปมนี้ ผมคงจะรู้สึกไม่เต็มใจไปตลอด ชีวิต” ทันใดนั้นผลินก็พูดขึ้น ใช้มือผลักเขาออกไป“คุณไม่เต็มใจที่จะถูกค