บทที่ 9

ภาพเหตุการณ์ทั้งหมด คำพูดทุกคำของท่านแม่ของเขา เขาจดจำฝังใจไม่ลืมเลือน น้ำใสๆ เอ่อล้นดวงตาสวยอาบแก้มอย่างห้ามไม่ได้

"หนูปาร์วีนเป็นอะไรไปจ๊ะ ร้องไห้ทำไม คุณชายรังแกอีกหรอคะ" เสียงแม่นมประจำบ้านเอ่ยถาม เมื่อเห็นพ่อบ้านหนุ่มนั่งร้องไห้อย่างผิดสังเกต

"แม่นมครับ ผมขอกอดหน่อยได้ไหมครับ"

"ได้สิจ๊

บทที่ 10

"ท่านชายเป็นอะไรหรือเปล่าคะ เห็นหันไปมองคนเหล่านั้นตลอดที่ออกมาจากบ้านหลังนั้น"

"เรารู้สึกว่ามันกระชั้นชิดจนเราตั้งตัวไม่ทันน่ะแม่นม เลยทำให้รู้สึกใจหายแปลกๆ"

"ท่านชายคะ ท่านชายคงมีความผูกพันกับคนเหล่านั้นไม่น้อย โดยเฉพาะพ่อหนุ่มคนนั้น"

"อย่าเรียกเขาแบบนั้นนะครับ เขาเป็นถึงคุณชาย"

"ขออภัยค

บทที่ 11

"แม่นมครับ ผมกำลังจะได้เจอหน้าปาร์วีนแล้วใช่ไหม"

"ใช่ค่ะ คุณชายของนม เราจะไปหาท่านชายปริ้นซ์ด้วยกันค่ะ"

แม่นมประคองตัวคุณชายเข้ามากอดอย่างเอ็นดูและลูบศีรษะคนในอ้อมกอดจนหลับไป ความรักและความหวังดีของแม่นมที่มีต่อตัวคุณชาย ที่เธอเป็นผู้เลี้ยงดูมาตั้งแต่อ้อนแต่ออกด้วยความรักและเป็นห่วง จึงตั