บทที่ 10

"ท่านชายเป็นอะไรหรือเปล่าคะ เห็นหันไปมองคนเหล่านั้นตลอดที่ออกมาจากบ้านหลังนั้น"

"เรารู้สึกว่ามันกระชั้นชิดจนเราตั้งตัวไม่ทันน่ะแม่นม เลยทำให้รู้สึกใจหายแปลกๆ"

"ท่านชายคะ ท่านชายคงมีความผูกพันกับคนเหล่านั้นไม่น้อย โดยเฉพาะพ่อหนุ่มคนนั้น"

"อย่าเรียกเขาแบบนั้นนะครับ เขาเป็นถึงคุณชาย"

"ขออภัยค

บทที่ 11

"แม่นมครับ ผมกำลังจะได้เจอหน้าปาร์วีนแล้วใช่ไหม"

"ใช่ค่ะ คุณชายของนม เราจะไปหาท่านชายปริ้นซ์ด้วยกันค่ะ"

แม่นมประคองตัวคุณชายเข้ามากอดอย่างเอ็นดูและลูบศีรษะคนในอ้อมกอดจนหลับไป ความรักและความหวังดีของแม่นมที่มีต่อตัวคุณชาย ที่เธอเป็นผู้เลี้ยงดูมาตั้งแต่อ้อนแต่ออกด้วยความรักและเป็นห่วง จึงตั

บทที่ 12

"คุณชายไมล์!!"

ท่านชายปริ้นซ์อุทานเบาๆ ก่อนจะเดินฝ่ากองทหารออกไปหาคนดั่งกล่าว แต่ภาพที่เขาเห็น คุณชายถูกปืนสั้นของบุตรชายหัวหน้าองครักษ์เล็งที่ลำตัว ก่อนที่คำสั่งประกาศิตจะสั่งห้าม

"หยุดนะนีน!!..."

เพี๊ยะ!!

เสียงฝ่ามือเรียวดังกระทบแก้มของรองหัวหน้าองรักษ์ ทันทีที่ท่านชายปริ้นซ์ปรากฏตัว