บทที่ 6

"คุณชายสนุกมากไหมครับ" น้ำเสียงเรียบจากปากพ่อบ้านหนุ่มที่ยังมีน้ำตานองหน้า

"สนุกสิ นายคิดว่านายเก่งแค่คนเดียวหรอ ทำไม ทำเป็นบีบน้ำตา หึ"

"ผมเข้าใจละ ว่าทำไมไม่มีใครทนคุณชายได้นอกจากแม่นม"

"อะไร? นายกำลังจะพูดอะไร" คุณชายขี้วีนมีอารมณ์โกรธขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

"ไม่มีอะไรหรอกครับ ผมแค่พูดลอยๆ

บทที่ 7

ไมล์รู้สึกเหนื่อยสายตัวแทบขาด จึงตัดสินใจนั่งวินมอเตอร์ไซค์แทน หากเขายังคงวิ่งต่อไปเรื่อยๆ แบบนี้อาจจะขาดใจตายเพราะความเหนื่อยก็เป็นได้ ทันทีที่รถแท็กซี่เลี้ยวเข้าสนามบินทำให้เขารู้ว่า พ่อบ้านหนุ่มกำลังจะหนีเขาไปตลอดกาล จึงให้วินมอเตอร์ไซค์เลี้ยวเข้าสนามบินตามไปเพื่อจะไปขอโทษและขอร้องคนๆ นั

บทที่ 8

คนสองวัยเดินหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานกับคำพูดที่ได้บอกกับคุณชายขี้วีน ขณะที่คุณชายก็ได้แต่เดินตามคนทั้งสองด้วยอาการเคืองๆ

อาหารมื้อเช้าผ่านไปได้ด้วยดีกับความอร่อยในแต่ละจาน ทำให้พ่อบ้านหนุ่มรู้สึกเจริญอาหารอยู่เพียงคนเดียวในห้องครัว นับเป็นความโชคดีของเขาแท้ๆ ที่ได้ลิ้มรสชาติอาหารแสนอร่อยจา