บทที่715

เขาลังยาตั้งอยู่ในเขาลึกที่มีเมฆปกคลุมหนาแน่นในเมืองชางโจว

ณ อาคารหนึ่งในลานกว้างสไตล์โบราณ จู่ๆ ก็มีเสียงตวาดหนักดังขึ้น

“พวกแกว่าอะไรนะ! เซี่ยวเอ๋อตายแล้ว?!”

ภายในอาคาร หลินเสวียนหมิงที่กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ปรมาจารย์ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ แววตาเจ็บปวดและเสียดาย

ผู้อาวุโสสวีและผู้อาวุโ

บทที่716

หลินอิ่งยิ้มจาง ไม่พูดมาก

“คุณชายหลินอิ่ง ผมพูดได้อย่างเดียว ผู้อาวุโสสองกับผู้อาวุโสใหญ่ต่างอยู่ในเขาลังยา ผู้อาวุโสสองชอบการสู้รบตบมือ แต่ถ้าเทียบกันแล้วผู้อาวุโสใหญ่ที่สุขุมน่ากลัวกว่ามาก” ฉินเหิงเยว่กล่าว

“ครั้งนี้ผู้อาวุโสใหญ่กับคุณชายใหญ่ได้ชัยกลับมาจากจี้โจว เห็นว่าทำกำไรให้ตระกูลหลิ

บทที่717

“ก็ได้ครับ ในเมื่อเป็นความปรารถนาของคุณยาย งั้นก็ทำตามที่คุณยายต้องการแล้วกัน” หลินอิ่งพูดอย่างจริงจัง

ดูๆ ไปแล้ว ตอนนี้ตาหลินซวนหวาก็ราวกับเป็นแค่ชายแก่คนหนึ่งเท่านั้น

ทว่าในสมัยก่อนต้องเป็นยอดคนแห่งยุคแน่

สามารถแต่งงานกับผู้หญิงตำหนักหลิงเซียวได้ จะเป็นคนธรรมดาได้อย่างไร?

อีกอย่าง จากที่ห