บทที่683

ลำพังไม่ได้ตัวหลินอิ่งก็ช่างเถอะ แต่นี่กลับเสียนายพลไปคนหนึ่ง

ถึงขนาดที่หากผู้อาวุโสสองโทรมาถามเกี่ยวกันเรื่องนี้โดยเฉพาะ ก็ทำให้หลินสวนถูรู้สึกไม่มีศักดิ์ศรี

“เอ่อ……”ชายหนุ่มชุดสูทมีสีหน้าละอาย”จากที่ได้ยินมา คือคุณชายเก้าแพ้ให้กับลูกน้องของหลินอิ่ง จึงหนีไปฝึกตนด้วยความอับอายและโกรธเคือง

บทที่684

สนามอาคารหลินซื่อ ภูเขาฉางชิง

รถตู้สีดำคันหนึ่งจอดข้างๆ ประตูทางเข้า และมีชายหนุ่มดวงตาแหลมคมค่อยๆ เดินออกมาจากรถ

คนที่อยู่ด้านหน้าสุดสวมชุดราชวงศ์ถังปักลายสไตล์โบราณ อายุ50ปีกว่าๆ สายตาดูซับซ้อนดุดัน

เขาคือหลินสวนถู ที่เคยมาข่มขู่นิ่งซวนที่ภูเขาฉางชิง

“พวกคุณเป็นใคร?มาอาคารหลินซื่อทำไม……”

บทที่685

จากคำพูดที่เต็มไปด้วยรังสีอำมหิตของหลินสวนถูออกมา ทุกคนที่นั่งอยู่เผยสายตาจริงจังเหมือนเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจอย่างไรอย่างนั้น

“หลินสวนถู ที่คุณพูดหมายความว่ายังไง?”หยูจื๋อเฉิงถามด้วยความเดือดดาล กำหมัดแน่นด้วยความโกรธ เอ็นขึ้นหน้า

คำพูดของหลินสวนถู ทั้งอวดดีและใช้อำนาจบาตรใหญ่เกินไปแล้ว

ท