บทที่681

เมื่อเห็นภาพหลินชิงเย่คุกเข่าโขกศีรษะให้หลินอิ่งอย่างเด็ดเดี่ยว

ผู้อาวุโสฉินหน้าถอดสีเล็กน้อย สายตาแฝงไปด้วยความซับซ้อน มีทั้งการชมเชยและตกตะลึง

ที่ชมเชยคือหลินชิงเย่ปล่อยวาง ยอมคุกเข่าโขกศีรษะให้หลินอิ่ง ทำอย่างชาญฉลาด

ส่วนที่ตกตะลึงคือ หลินอิ่งเป็นคุณชายตระกูลหลินที่เร่ร่อนอยู่ด้านนอก แต่

บทที่682

“ให้ฉันไปตี้จิงกับคุณเหรอ?”จางฉีโม่แปลกใจครู่หนึ่ง สายตาเผยการรอคอย แต่สีหน้ากลับเต็มไปด้วยความกังวล

“แต่ฉันกลัวจะเป็นภาระคุณ กลายเป็นสิ่งกวนใจคุณ”จางฉีโม่พูด”อีกอย่าง หลินอิ่งคุณยังมีอีกหลายเรื่องที่ยังจัดการไม่เรียบร้อย พาฉันไปด้วยจะดีเหรอ?”

หลินอิ่งยิ้มๆ แล้วพูด:”ไม่เป็นไร มีผมอยู่”

“คุณ

บทที่683

ลำพังไม่ได้ตัวหลินอิ่งก็ช่างเถอะ แต่นี่กลับเสียนายพลไปคนหนึ่ง

ถึงขนาดที่หากผู้อาวุโสสองโทรมาถามเกี่ยวกันเรื่องนี้โดยเฉพาะ ก็ทำให้หลินสวนถูรู้สึกไม่มีศักดิ์ศรี

“เอ่อ……”ชายหนุ่มชุดสูทมีสีหน้าละอาย”จากที่ได้ยินมา คือคุณชายเก้าแพ้ให้กับลูกน้องของหลินอิ่ง จึงหนีไปฝึกตนด้วยความอับอายและโกรธเคือง