บทที่ 676

บทที่676

“อะไรนะ? รับมือฉันไม่ใช่ปัญหา?”

ได้ยินหลินอิ่งพูดแบบนี้ สีหน้าของหลินชิงเย่ก็ชะงักอยู่ครู่ หลังจากนั้นก็หัวเราะขึ้นมา

“หลินอิ่ง นายนี่น่าขันจริงๆ นะ? นายสอนตาแก่นี่นิดหน่อย ก็สามารถล้มฉันได้?” หลินชิงเย่หัวเราะลั่น “ฉันไม่เข้าใจ ว่าในหัวนายใส่อะไรไว้กัน”

เมื่อก่อน หลินชิงเย่ยังถู

บทที่ 677

บทที่677

วินาทีนี้ กู่ชางไห่จู่ๆ ก็ขยับเช่นกัน ไม่ได้กลัวการมาที่ดุร้าย

เขาขยับเล็กน้อย ทั้งร่างก็มองออกได้ยาก เขาปัดการโจมตีของหลินชิงเย่ออกไป

เสียงดังปัง

กู่ชางไห่หลบอยู่กับที่ ดินบนพื้นแตกเป็นหลุมเป็นบ่อ ทำลายรอยใยแมงมุม จนเห็นได้ว่าฝ่ามือนี้ดุร้ายขนาดไหน

“เหอะ หลบได้เร็วดีนี่” หลินชิง

บทที่ 678

บทที่678

“บุตรแห่งสวรรค์อย่างคุณชายเก้า ทำไมถึงพ่ายแพ้ให้กับชายแก่นิรนามนั้นได้?” ไอ้สี่พูดกระซิบกับตัวเอง ตอนนี้ทั้งสงสัยและตกใจ

เขาจ้องมองหลินอิ่ง ดูเหมือนจะรู้เงื่อนงำบางอย่างบนตัวหลินอิ่ง

ยิ่งมองยิ่งรู้สึกไม่สบายใจ ยิ่งรับรู้ความรู้สึกลึก ๆ เกินคาดเดาของหลินอิ่งได้

“แกรอดูไปก่อนเถอะ ไ