บทที่635

“ผมอยู่เมืองตุงไห่ ผมจะกลับไปอำเภอเจียงเยว่ด้วยตัวเอง”

เสียงตี๊ดดังขึ้นหนึ่งที

พูดจบ หลินอิ่งก็วางสายลง ไม่อยากพูดอะไรมากมายกับลู่หย่าฮุ่ยต่อ

ถึงตอนนี้ ก็ยังคิดแต่เรื่องที่ว่าเธอจะขายหน้าคนที่บ้านอยู่อีก……

ไม่นาน หลินอิ่งก็พาเจียงฉีลงไปข้างล่าง

ฮาเดสเอารถมาจากที่จอดรถ พวกหลินอิ่งสองคนขึ้นมา

บทที่636

“ว่าไงนะ?”

พอได้ฟังคำพูดที่น่าสะพรึงกลัวของเหวินเทียนเฟิ่ง จางฉีโม่ก็รู้สึกสั่นกระส่ายไปทั้งตัว ช็อกตกใจ

“คุณคิดจะฆ่าหลินอิ่ง?”จางฉีโม่พูดถามขึ้นด้วยความตกใจกลัว”ฆ่าคนมันผิดกฎหมายนะ”

“เหอะๆ ช่างเป็นเด็กที่ไร้เดียงสาจริงๆนะ”เหวินเทียนเฟิ่งยิ้มอย่างชั่วร้าย ยื่นมือออกมาจิบไวน์ไปอีกหนึ่งแก้วอย

บทที่637

บนที่นั่งเบาะหลังของรถเบนท์ลี่ย์สีดำที่กำลังแล่นอยู่บนถนนทางด่วน

หลินอิ่งสีหน้านิ่งลึกราวกับสายน้ำ ในมือถือโทรศัพท์

ในตาของเขาเย็นชา แฝงไปด้วยแรงอาฆาตอันแรงกล้า มีรังสีแผ่ออกมาจากตัว ทำให้ฮาเดสกับเจียงฉีที่อยู่บนรถต่างก็รู้สึกถึงความหนาวเย็นขึ้นมา

“เป็นอะไรไป? หลินอิ่ง แกตื่นตกใจอย่างนั้นเห