บทที่633

“นี่มันเรื่องอะไรกัน? ฉีโม่ พูดแค่ไม่กี่ประโยคก็โมโหแล้วเหรอ?”ลู่ฉ่ายเชียพูดขึ้นด้วยสีหน้าไม่พอใจ”กว่าจะได้มาทานข้าวที่บ้านป้าสักมื้อมันไม่ได้มีมาบ่อยๆนะ แถมยังมาโยนตะเกียบอีก? ทำตัวอะไร?”

จางฉีโม่สายตารู้สึกไม่เป็นธรรม ถอนหายใจออกมายาวๆหนึ่งที พูดขึ้น”ป้า วันนี้ฉันไม่ค่อยอยาก กินอิ่มแล้ว จ

บทที่634

มณฑลตุงไห่ เมืองชิงหยูน

ณ โรงแรมสากลชิงหยูน

ภายในห้องทำงานของท่านประธาน หลินอิ่งนั่งอยู่ที่เก้าอี้ทำงาน ในมือถือแก้วชาดำ สีหน้านิ่งเฉยราวกับน้ำ

ส่วนเจียงฉีเริ่มนั่งไม่ติดแล้ว นั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงกันข้าม สีหน้าท่าทีตึงเครียดไม่น้อย

หลังจากที่หลินอิ่งกลับมาที่มณฑลตุงไห่ เดินทางไปวิลล่าหิมะมัง

บทที่635

“ผมอยู่เมืองตุงไห่ ผมจะกลับไปอำเภอเจียงเยว่ด้วยตัวเอง”

เสียงตี๊ดดังขึ้นหนึ่งที

พูดจบ หลินอิ่งก็วางสายลง ไม่อยากพูดอะไรมากมายกับลู่หย่าฮุ่ยต่อ

ถึงตอนนี้ ก็ยังคิดแต่เรื่องที่ว่าเธอจะขายหน้าคนที่บ้านอยู่อีก……

ไม่นาน หลินอิ่งก็พาเจียงฉีลงไปข้างล่าง

ฮาเดสเอารถมาจากที่จอดรถ พวกหลินอิ่งสองคนขึ้นมา