บทที่631

มณฑลตุงไห่ อำเภอเจียงเยว่

นี่เป็นอำเภอเล็กๆที่อยู่ห่างไกลออกไปภายในมณฑลตุงไห่ แล้วก็เป็นบ้านเกิดที่ตากับยายของจางฉีโม่อาศัยอยู่ด้วย

ณ ถนนริมแม่น้ำ ชุมชนหลิวเยว่

โซน3ตึก6ชั้น15

ภายในห้องรับแขกที่ตกแต่งหรูหรา มีกลุ่มชายวัยกลางคนนั่งอยู่

ครอบครัวของจางฉีโม่ก็อยู่ในนั้นด้วย กำลังนั่งล้อมโต๊ะอาห

บทที่632

จากที่ลู่หย่าฮุ่ยพูดถึงหลินอิ่ง บรรดาผู้คนตระกูลลู่ที่โต๊ะ ทั้งชายๆหญิงๆต่างก็ป้องปากหัวเราะออกมากันหมด

เพราะว่า ก่อนหน้านี้ตัวลู่หย่าฮุ่ยเองก็พูดบ่นอยู่ที่ตระกูลลู่อยู่ตลอด ว่าตระกูลจางหาลูกเขยไร้ค่าที่แต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิงอะไรไม่รู้มาให้กับฉีโม่ ไร้ประโยชน์สิ้นดี สู้เลี้ยงหมาในบ้านยังดีซะก

บทที่633

“นี่มันเรื่องอะไรกัน? ฉีโม่ พูดแค่ไม่กี่ประโยคก็โมโหแล้วเหรอ?”ลู่ฉ่ายเชียพูดขึ้นด้วยสีหน้าไม่พอใจ”กว่าจะได้มาทานข้าวที่บ้านป้าสักมื้อมันไม่ได้มีมาบ่อยๆนะ แถมยังมาโยนตะเกียบอีก? ทำตัวอะไร?”

จางฉีโม่สายตารู้สึกไม่เป็นธรรม ถอนหายใจออกมายาวๆหนึ่งที พูดขึ้น”ป้า วันนี้ฉันไม่ค่อยอยาก กินอิ่มแล้ว จ