บทที่ 564

บทที่564

เสียงเย็นชาของหลินอิ่งพูดจบ บรรยากาศโชยมาซึ่งกลิ่นอายของมัจจุราช

ชั่ววูบนั้นเอง หูบากับอาจารย์หลี หน้าถอดสี รู้สึกสะท้านหนาววูบขึ้นมา

“แกไอ้เด็กระยำ แกพูดอะไร? ด่าใครฮึ”หญิงวัยกลางคนชี้หน้าหลินอิ่ง ตะคอกใส่ “ไม่ดูตัวเองเสียบ้างว่าเป็นตัวอะไร สอนอีลูกไม่มีพ่อไม่มีแม่ออกมายังไง? ยั

บทที่ 565

บทที่565

“เอาอย่างนี้ละกัน ในเมื่ออยู่ในสถานที่ที่เป็นโรงเรียน กูก็คุยกับแกอย่างนี้ละกัน”หูบาแจงเนิบๆ “ยัยเด็กหน้าโง่ที่แกเป็นผู้ดูแลนั่น มันมาทำหน้าลูกของข้าบาดเป็นแผล เอาง่ายๆ จ่ายตังค์”

“จ่ายตังค์เสร็จ ขอขมา ข้าก็จะปล่อยให้แกออกจากโรงเรียนนี้ไปได้”หูบามองหน้าหลินอิ่งเย้ยๆ “ถ้าหากทำให้ข

บทที่ 566

บทที่566

โดยข้อเท็จจริง ความมั่นใจในตัวเองเป็นสิ่งสำคัญที่สุด

โดยเฉพาะกับหยังสู้สู้ที่ตั้งแต่อายุยังน้อย ในช่วงวัยเด็กอ่อนก็ถูกแม่เลี้ยงทารุณให้แล้ว ในใจฝังลึกด้วยปมด้อยชัดเจน ตอนนี้อยู่ในโรงเรียน ยังมาถูกเพื่อนนักเรียนกลั่นแกล้งอย่างนี้ อีกยังถูกครูบาอาจารย์กดดันอย่างไม่เป็นธรรม ต้องประส