บทที่551

“เอื้อก อ้าก”

เชี่ยจุนตะโกนร้องอย่างเจ็บปวด มองเย่เฮยด้วยความตะลึง แล้วก็มองหลินอิ่งด้วยสีหน้าหวาดกลัว

ยังไงเขาก็คิดไม่ถึง บอดี้การ์ดของหลินอิ่ง มีฝีมือร้ายกาจถึงขนาดนี้?

คนของตัวเองชักปืนออกมาแล้ว แต่กลับยังลงมือเร็วสู้คนอื่นไม่ได้?

นี่มันโหดเกินไปแล้ว?

“ปล่อยตัวพี่เชี่ย”

“แม่งเอ้ย พี่เชี่

บทที่552

“เชี่ยจุน แกรีบคุกเข่าที่ร้านอาหารจ้วยเจียงซานเดี๋ยวนี้ ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น กล้าพูดมากอีกแค่คำเดียว ฉันกลับไปเอาแกไปฝังบนเขาแน่”

ในโทรศัพท์ เป็นเสียงอันโมโหที่ดังขึ้นมา

ทันใดนั้น เชี่ยจุนสีหน้าซีดขาว ใบหน้าเหมือนคนตาย เหมือนดั่งไร้ความรู้สึกทั่วร่าง

เสียงดังติ๊ด ทางโน้นวางสายแล้ว

ทันใดนั

บทที่553

ตี้จิง เขตเสิ่นหนง

โรงแรมเสิ่นหนง

เย่เฮยจอดรถในลานจอดรถ พวกหลินอิ่ง ขึ้นไปถึงห้องสูทหรูในโรงแรม

มาถึงห้องรับแขก หลินอิ่งเข้าไปนั่งข้างโต๊ะ เย่เฮยและหวงชิงซานยืนอยู่สองข้าง

ส่วนหวงเสี่ยวเหมย ถูกจัดให้พักผ่อนในห้องด้านข้าง

หลินอิ่งถือแก้วน้ำชา เติมน้ำชาให้ทั้งสองคนอย่างใจเย็น

“ท่านปู่หวง คนนี