บทที่ 546

บทที่546

“หวงชิงซาน? เหอะเหอะ ไอ้แก่ยอมออกมาแล้วเหรอ?” พี่เปาวางโทรศัพท์ลง หรี่ตาดูชายวัยกลางคนที่เดินลงมา

“พี่เปา พี่ก็รู้ ร้านของผมมันบริหารไม่ได้ดั่งใจเท่าไหร่นัก เงินนี้ ฉันจะค่อยๆคืนให้” หวงชิงซานพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“แกคืนเงิน? แกมีปัญญาคืนเหรอ?” เปาต๋าพูดด้วยสีหน้าเหยียดหยาม “ฉ

บทที่ 547

บทที่547

“ไม่ติดหนี้บุญคุณตระกูลฉี?” หลินอิ่งขมวดคิ้วเล็กน้อย มองหวงชิงซานอย่างลึกซึ้ง

“ใช่” หวงชิงซานถอนหายใจยาว สีหน้าโศกเศร้า “ครั้งที่แล้วผมช่วยตระกูลฉีของพวกคุณจัดการเรื่องมาเยอะแล้ว ผมก็สูญเสียอย่างมหาศาล จากนี้ ไม่อยากยุ่งเกี่ยวเรื่องใดๆ……”

ได้ยินแล้ว หลินอิ่งสีหน้าแปลกใจ

ฟังความหม

บทที่ 548

บทที่548

เย่เฮยสีหน้าตกตะลึง ใบหน้าแดงก่ำ หายใจหอบและเร็ว เสมือนประลองฝีมือกับหวงชิงซานไม่กี่ท่า ค่อนข้างลำบากเหมือนกัน

“อายุแก่ชราแล้ว ก็กดทับผมได้…….” เย่เฮยพึมพำเอง ถอยไปรายงานข้างหลินอิ่ง “ท่านประมุข ฝีมือคนนี้ไม่ได้อยู่รองผม…….”

หลินอิ่งพยักหน้าเล็กน้อย หวงชิงซานเป็นยอดฝีมือคนสำคัญขอ