บทที่5

เมืองชิงหยูนโรงพยาบาลอันดับหนึ่งของเมือง

หลินอิ่ง เดินมาถึงห้องผู้ป่วย 608

“หลินอิ่ง ที่บ้านเกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ แกไม่สนใจไม่ถามเลยนะ แล้วไปไหนมา?” ลู่หย่าฮุ่ย ลุกขึ้นยืน และอยากสั่งสอนจนทนไม่ไหวแล้ว

“แกดูสิ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับที่บ้านล้วนเป็นเพราะแกคนเดียวเลย!” ลู่หย่าฮุ่ย ด่าทอขึ้นด้วยสี

บทที่6

“อะไรนะ? บริษัทของพวกเรามาถึงขั้นนี้แล้วหรอ? พี่สาม วันก่อนพี่ยังบอกว่าปันผลกำไรหุ้นส่วนของเราสูงขึ้นอยู่เลย พี่คงไม่หลอกพวกเราหรอกใช่ไหม?” หุ้นส่วนที่ไม่ค่อยซักถามเรื่องของบริษัทคนหนึ่งเผยสีหน้าหวาดกลัวขึ้น พร้อมซักถาม

“ตลาดหุ้นล้มแล้วหรอ? แม้แต่ช่องทางการค้าก็ถูกยกเลิกด้วยหรอ? แล้วสินค้าจำน

บทที่7

“เลียและกลืนกลับไปให้สะอาดหรอ?”

จางหงจูน เผยสีหน้าถอดสีทันที คิดไม่ถึงว่าตัวแทนประธานนิ่งซื่อกรุ๊ปเมืองตุงไห่ที่สูงศักดิ์จะมีความคิดน่ารังเกียจแบบนี้!

“ประธานอู ครับ จางเถียนไห่ ไม่ค่อยรู้เรื่อง ได้โปรดเห็นแก่หน้าของผม….” จางหงจูน พูดขอร้องขึ้น

“Stop!” อูหยาง พ่นภาษาอังกฤษหนึ่งคำ พร้อมยกมือให