บทที่ 486

บทที่486

“จ้าวหลินเอ๋อร์? หมายความว่ายังไง? หรือแกจะรู้จักคุณหนูจ้าวแห่งตี้จิง?” หลี่ชิงซงสีหน้าตะลึง มองหน้าหลินอิ่งด้วยความแปลกใจ “เป็นไปได้ยังไง ไอ้ไร้น้ำยาเมืองเล็กๆอย่างแก จะไปรู้จักกับคุณหนูผู้ส่งอย่างคุณหนูจ้าวได้ยังไง?”

หลี่ชิงซงหรี่ตาลงเล็กน้อย มองหลินอิ่งใหม่อย่างละเอียด ในใจเหม

บทที่ 487

บทที่487

จากการที่โจผิงคุกเข่าลงไป ทุกคนในงาน ต่างก็ตะลึงตาค้าง แสดงสีหน้าไม่น่าอยากเชื่อสายตา

ลู่หย่าฮุ่ยกับจางซิ่วเฟิง สีหน้าก็ตกใจอย่างขีดสุด รู้สึกเหมือนตัวเองฝันไป

คุณชายตระกูลโจ โจผิงทั้งคน คนใหญ่โตมีอำนาจในเมืองชิงหยูนขนาดนี้ กลับคุกเข่าขอโทษให้กับลูกเขยไร้น้ำยาขึ้นชื่ออย่างหลินอิ่

บทที่ 488

บทที่488

ได้ยินแล้ว โจผิงที่ถูกถีบนอนอยู่กับพื้น ความหวาดกลัวในสายตายิ่งเพิ่มขึ้น

“ประธานหลิน ขอโทษ ผมผิดไปแล้ว ผมไม่เจียมตัวเอง ผมไม่มีสิทธิ์ช่วยท่านเลียรองเท้าจริงๆ”

“ขอร้องท่านอย่าโกรธเลย ติดใจเอาความกับคนเล็กๆอย่างผม…..ท่านปล่อยตระกูลโจไปเถอะ ท่านจะให้ผมยอมรับผิดขอโทษยังไง ผมก็ยอมทำหม