บทที่485

“โอกาสฉันได้ให้กับตระกูลโจแล้ว แต่ตระกูลโจ ดูเหมือนคิดที่จะทำลายล้างเอง” หลินอิ่งพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

ในน้ำเสียงอันเรียบเฉยนั้น กลับมีความเยือกเย็นที่ทำให้คนขนลุก

โจผิงหรี่ตา ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็หัวเราะเสียงดัง

“ท่าทางแกดีใช้ได้? แต่จะมีประโยชน์อะไร? แกมันก็แค่ไอ้ไร้น้ำยาที่ชอบแสดง

บทที่486

“จ้าวหลินเอ๋อร์? หมายความว่ายังไง? หรือแกจะรู้จักคุณหนูจ้าวแห่งตี้จิง?” หลี่ชิงซงสีหน้าตะลึง มองหน้าหลินอิ่งด้วยความแปลกใจ “เป็นไปได้ยังไง ไอ้ไร้น้ำยาเมืองเล็กๆอย่างแก จะไปรู้จักกับคุณหนูผู้ส่งอย่างคุณหนูจ้าวได้ยังไง?”

หลี่ชิงซงหรี่ตาลงเล็กน้อย มองหลินอิ่งใหม่อย่างละเอียด ในใจเหมือนไม่ค่อยเ

บทที่487

จากการที่โจผิงคุกเข่าลงไป ทุกคนในงาน ต่างก็ตะลึงตาค้าง แสดงสีหน้าไม่น่าอยากเชื่อสายตา

ลู่หย่าฮุ่ยกับจางซิ่วเฟิง สีหน้าก็ตกใจอย่างขีดสุด รู้สึกเหมือนตัวเองฝันไป

คุณชายตระกูลโจ โจผิงทั้งคน คนใหญ่โตมีอำนาจในเมืองชิงหยูนขนาดนี้ กลับคุกเข่าขอโทษให้กับลูกเขยไร้น้ำยาขึ้นชื่ออย่างหลินอิ่ง?

โดยเฉพาะ