บทที่471

“ลูก เมื่อกี้หลินอิ่งกลับมาแล้ว ไอ้ไร้น้ำยาเนรคุณนี้ กลับทำท่าทางเหมือนไม่รู้อะไรเลย”

ลู่หย่าฮุ่ยเดินกลับเข้าไปในคฤหาสน์ พูดกับจางฉีโม่ด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ลูก เมื่อกี้ลูกไม่เห็นหน้าอันน่ารังเกียจของหลินอิ่งมัน ทำให้ครอบครัวเราต้องอยู่ในสภาพนี้แล้ว มันยังไม่อยู่ในสถานการณ์ ยังทำท่าทางไร้เดีย

บทที่472

ได้ยินแล้ว สีหน้าฉินฝู้กุ้ย ใบหน้าอันอวบอ้วนนั้น เหงื่อไหลไม่หยุด

เขาคิดไม่ถึง จะได้ยินประโยชน์นี้จากปากของท่านหลิน

หรือว่า จ้าวหลินเอ๋อร์ไม่ใช่ภรรยาของท่านหลิน? เป็นไปได้ยังไง?

เมื่อก่อนฉินฝู้กุ้ยรู้แค่ว่าหลินอิ่งฐานะร่ำรวย อำนาจล้นฟ้า แต่ไม่รู้ฐานะความเป็นมาที่แท้จริงของหลินอิ่ง

หลายวันก่

บทที่473

พูดไป จ้าวซานก็เดินวิ่งไปที่หน้าประตูด้วยความโมโห หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทร

เขาสีหน้าไม่พอใจ จ้องหน้าหลินอิ่งกับฉินฝู้กุ้ยอย่างโหดเหี้ยม

เพราะว่า ในสายตาเขา คนอย่างหลินอิ่งกับฉินฝู้กุ้ย ก็เป็นเหมือนดั่งคนรับใช้เท่านั้น

คนต่ำต้อยแบบนี้ ยังกล้ามาอวดดีกับคุณชายแห่งตี้จิงอีก?

ติ๊ดติ๊ดติ๊ด

หลังจากโท