บทที่ 410

บทที่410

ฉู่สงซานขมวดคิ้วแน่น มองไปที่หยินต้าชิว

“หัวหน้าสมาคมหยิน? คุณพูดอะไรของคุณ? คุณหลินเป็นแขกพิเศษที่ผมเชิญมา ผมหวังว่าคุณพูดจาระวังหน่อย”

หยินต้าชิวมาหาตัวเองเพื่อขอความช่วยเหลือ ก็เป็นเพราะทนรับความกดดันของจี้ฉงซานไม่ไหวไม่ใช่เหรอ?

คนที่สามารถช่วยเขาได้ ไม่ใช่ตัวเอง แต่เป็นหลินอิ

บทที่ 411

บทที่411

โรงแรมเชียงเจียง ห้องอาหารป่าผ่า

การตกแต่งในแบบโบราณ แขวนภาพวาดทิวทัศน์ ในรูปแบบโบราณย้อนยุค

ข้างโต๊ะอาหาร ยังมีถาดน้ำพุเล็กๆ มีต้นไผ่เขียวงอกอยู่หลายต้น ดูสง่ามีรสนิยม

หลินอิ่งเข้าไปนั่งอย่างใจเย็น ฉู่สงซานอยู่ด้านข้าง

“น้องฉู่ เราสองคนมีเรื่องต้องคุยกัน นายพามันมาด้วย ไม่ค่อยเห

บทที่ 412

บทที่412

“วุ่นวายกันจริงๆ” ฉู่สงซานสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมา หันไปมองหยินต้าชิว

“พี่หยิน ต้องสั่งสอนหยินจุนดีๆหน่อยแล้ว ไม่อย่างนั้น สักวันต้องเกิดเรื่องใหญ่แน่” ฉู่สงซานพูดด้วยความโมโห

หยินต้าชิวสีหน้าไม่ค่อยดี พูดว่า “ออกไปดูก่อนละกัน”

เขาคิดในใจ ลูกชายตัวเองถูกบอดี้การ์ดหลินอิ่งทำร้ายแล้