บทที่409

“แกพูดอะไรนะ?”

หยินต้าชิวโมโหขึ้นมา จ้องหลินอิ่งด้วยความเย็นชา

“แกพูดอีกครั้งซิ?”

คำพูดของหลินอิ่ง ไม่มีคนอื่นในสายตาแม้แต่น้อย

สงสัยในนิสัยของเขาได้ แต่อย่าสงสัยในรสนิยมของเขา?

นี่ก็หมายความว่า เขาไม่มีวันชอบลูกสาวของตัวเองแม้แต่น้อย?

หลินอิ่งไม่ได้อธิบาย

ฮาเดสที่ยืนอยู่ข้างหลินอิ่ง หัวเรา

บทที่410

ฉู่สงซานขมวดคิ้วแน่น มองไปที่หยินต้าชิว

“หัวหน้าสมาคมหยิน? คุณพูดอะไรของคุณ? คุณหลินเป็นแขกพิเศษที่ผมเชิญมา ผมหวังว่าคุณพูดจาระวังหน่อย”

หยินต้าชิวมาหาตัวเองเพื่อขอความช่วยเหลือ ก็เป็นเพราะทนรับความกดดันของจี้ฉงซานไม่ไหวไม่ใช่เหรอ?

คนที่สามารถช่วยเขาได้ ไม่ใช่ตัวเอง แต่เป็นหลินอิ่ง

หยินต้าช

บทที่411

โรงแรมเชียงเจียง ห้องอาหารป่าผ่า

การตกแต่งในแบบโบราณ แขวนภาพวาดทิวทัศน์ ในรูปแบบโบราณย้อนยุค

ข้างโต๊ะอาหาร ยังมีถาดน้ำพุเล็กๆ มีต้นไผ่เขียวงอกอยู่หลายต้น ดูสง่ามีรสนิยม

หลินอิ่งเข้าไปนั่งอย่างใจเย็น ฉู่สงซานอยู่ด้านข้าง

“น้องฉู่ เราสองคนมีเรื่องต้องคุยกัน นายพามันมาด้วย ไม่ค่อยเหมาะสมมั้ง?”