บทที่35

“จางเถียนไห่ คุณช่วยพูดเสียงดังขึ้นอีกหน่อยได้ไหม? ฉันได้ยินไม่ชัดเลยว่าคุณกำลังพูดอะไรอยู่” หลินอิ่งนั่งอยู่บนโซฟา และพูดขึ้นอย่างสงบ

“คุณ!” จางเถียนไห่จ้องมองหลินอิ่งอย่างดุร้าย ความโกรธเต็มท้องแต่ไม่สามารถระบายออกมาได้

จางหงซวนเองก็เหลือบมองไปที่หลินอิ่งด้วยสายตาที่เย็นชา และมืดมน หากเป็น

บทที่36

“พ่อแม่ พวกคุณยังจำได้ไหมว่าก่อนหน้านี้จางเถียนไห่ทำอะไรไว้บ้าง? เขาซื้อหนี้ในโรงงานทั้งหมด และยังยุยงให้คนงานทำร้ายพ่อ”หลินอิ่งพูดขึ้นอย่างราบเรียบ

เมื่อลู่หย่าฮุ่ยมองเห็นท่าทีของสองพ่อลูกจางหงซวนอ่อนแรง ก็เริ่มได้ใจขึ้นมาบ้าง พูดขึ้น “ถ้าไม่พูดฉันก็เกือบจะลืมไปแล้วพี่สาม ครั้งก่อนจางเถียนไ

บทที่37

ณ บ้านของจางฉีโม่

ลู่หย่าฮุ่ยยิ้มอย่างมีชัย ในมือลูบไล้สิงโตหยก หรี่ตามองดูธนบัตรสีแดงที่กองอยู่บนโต๊ะ ท่าทางมีความสุขมาก

“คิดไม่ถึงเลยจริงๆ สองพ่อลูกเจ้าสามจะมีวันที่ต้องมาก้มหัวต่อหน้าครอบครัวเรา!” ลู่หย่าฮุ่ยพูดขึ้นด้วยท่าทีที่ได้ใจ

จางฉีโม่เองก็สีหน้าเปื้อนยิ้ม “ใช่แล้ว ครอบครัวเราได้เอา