บทที่348

“นิ่งจองอู่ ฉันว่าช่วงนี้แกได้อำนาจจากตระกูลนิ่งนิดหน่อย ก็ผยองขึ้นเลยนะ ไม่เห็นคุณชายเผียวอยู่ในสายตาเลย ยังไม่มีเราสองคนในสายตาอีก?” โม่เฟยถูกเสียงเย็นชา สายตาเฉียบคมจ้องอยู่ที่หลินอิ่งกับนิ่งจองอู่ อย่างอาฆาต

นิ่งจองอู่ สีหน้าตื่นเต้น รู้สึกกดดัน ถ้าไม่ใช่เพราะมีหลินอิ่งอยู่ด้วย เขาเพียง

บทที่349

ภาพนี้ ทำให้สวีถันโจวมองหลินอิ่งด้วยความตกใจและอึ่ง

ยี่สิบกว่าคนพวกนี้คือทหารรับจ้างที่สู้ออกจากสงครามตะวันออกกลาง เป็นคนชั้นยอดและยังได้จัดระเบียบทีมใหม่ด้วยและร่วมงานกันได้อย่างรู้ใจกัน

แต่กลับโดนหลินอิ่งต่อยสองสามทีก็ล้มแล้ว?คนนี้ไม่ง่ายจริงๆเลย

“ให้ตายสิ มันเป็นสองครั้งแล้วจริงๆ”โม่เฟยต

บทที่350

จ้าวหลินเอ๋อร์รู้สึกพอใจมาก ตัวเองครั้งนี้มาได้ตรงเวลามาก!

ครั้งนี้ ฉีหยิ่นจะต้องรู้สึกขอบคุณเขามาก ถือว่าเป็นหนี้บุญคุณเลย!

ได้ยินว่าบังเอิญครั้งนี้ เพราะว่าฉีหยิ่นไปมีเรื่องกับคุณชายของชีซิง?

จ้าวหลินเอ๋อร์เหลือบตามองจางฉีโม่และมองนิ่งเฟิงเยว่กับนิ่งจองอู่ ในใจประมาท เหมือนฉีหยิ่นจะไปยุ่ง