บทที่336

การแสดงออกของหลินอิ่งยังคงเหมือนเดิม และฉีโม่ก็โกรธสามารถฟังออกจากน้ำเสียงของเธอ

“ฉีโม่ บอกผมทีว่า ลู่จิ้งบอกคุณทางโทรศัพท์ว่าอย่างไรบ้าง?” หลินอิ่งกล่าวอย่างใจเย็น

เขาไม่รู้ว่าลู่จิ้งพูดทางโทรศัพท์กับฉีโม่ว่าอย่างไร ถึงทำให้ฉีโม่สูญเสียการควบคุมอารมณ์ ซึ่งเห็นได้ชัดว่ามีความหึงอยู่เล็กน้อย

บทที่337

วันรุ่งขึ้น เที่ยงวัน

จงเทียนซิงเฉิง สตาร์ไลท์ คาเฟ่

Lamborghini สีชมพูอ่อนจอดอยู่ข้างร้านกาแฟ และหญิงสาวที่มีใบหน้าที่สวยงาม และมีอารมณ์ที่มีความสามารถในชุดสีขาว ได้ลงจากรถอย่างช้าๆ สร้างความประหลาดใจให้กับผู้คนที่เดินผ่านไปมาบนถนน

จางฉีโม่รีบกลับไปที่เมืองหลวงจากโรงงานแปรรูปเครื่องประดับใ

บทที่338

“พี่สาว เธอด่าคุณว่าเป็นสาวน้อยบ้านนอก มันหยิ่งผยองเกินไปจริงๆ หาคนสั่งสอนเธอ” ลู่จิ้งพูดยั่วยุที่ด้านข้าง “เธอเป็นแค่มือที่สาม กล้าดียังไงมาหาถึงที่ พี่สาว คุณเห็นเธอเย่อหยิ่งขนาดนี้ ก็รู้แล้วใช่ไหมว่าสิ่งที่ฉันพูดก่อนหน้านี้เป็นความจริง? หลินอิ่งมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับเธอ และในเมื่อคื