บทที่ 320

บทที่320

“บ้าเอ้ย แกพูดอะไร? ตบปากพวกเราจนแตก?” ได้ยินคำพูดของหลินอิ่ง โจตงก็รีบด่าทันที “แกมันไอ้ไร้น้ำยา คิดว่าสถานที่นี้ ฉันจะทำอะไรแกไม่ได้ใช่ไหม?”

“ในใจไม่มีความเจียมตัวเลยใช่ไหม ยังกล้ามาอวดดีต่อหน้าฉัน แกกล้าพูดอีกครั้งก็ลองดู?” กงซุนจื่อจู๋สีหน้าโมโห ด่าอย่างเย็นชา

ไม่รู้จริงๆ ว่า

บทที่ 321

บทที่321

“รีบไสหัวออกจากที่นี่เดี๋ยวนี้”

อูหยางพูดอย่างโมโห บอดี้การ์ดทั้งสองคนพุ่งเข้าไปถีบอย่างแรง ลงมืออย่างหนัก ถีบจนกงซุนจื่อจู๋ทั้งสามคนทั้งกลิ้งทั้งคลานออกไป ร้องด้วยความเจ็บปวด

จัดการกับไอ้หน้าโง่สามคนนี้แล้ว อูหยางตบฝุ่นบนตัว ทำเสียงดูถูก หันกลับไปด้วยสีหน้าเหยียดหยาม

อูหยางหันกล

บทที่ 322

บทที่322

“หา? ผู้อาวุโสปฏิเสธคนมาเยี่ยม? นี่……”

“คนใหญ่คนโตในตี้จิงมากันมากมายขนาดนี้ ต่างก็เอาของล้ำค่ามามอบให้ แค่บอกว่าปฏิเสธง่ายๆเพียงคำเดียว นี่มัน หยิ่งยโสขนาดไหนกัน”

“นี่จะวางมาดใหญ่โตเกินไปไหม? ผู้ดีวงศ์ตระกูลในตี้จิง ตัวแทนของแต่ละตระกูลต่างก็มากันครบ ผู้อาวุโสอันลึกลับคนนี้ ไม่ป