บทที่308

วินาทีที่กระสุนกวาดมา ร่างของหลินอิ่งก็เริ่มขยับแล้ว เหมือนดั่งพายุหมุนขึ้น หายไปจากพื้นทันที

ตั๊กตั๊กตั๊ก

สวนตำแหน่งที่หลินอิ่งเคยยืน ถูกกระสุนยิงจนเป็นหลุม สะเก็ดไฟกระจายไปทั่ว

อย่างสายฟ้าแลบ ภายใต้การกราดยิงอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

พื้นที่รอบสวนผืนใหญ่ ถูกทำลายจนหมดสิ้น แม้แต่กระเบื้องของเรื

บทที่309

หลินิ่งไร้ความรู้สึก และในดวงตาที่ลึกของเขา มีเพียงการดูถูกทุกอย่างที่ไม่แยแส

“พึ่งเจอหน้ากันเป็นครั้งแรกคุณก็ฆ่าศิษย์ของผมไปสามคน ต่อไปนี้ ผมกับคุณไม่ตายไม่เลิก! กองกำลังที่อยู่เบื้องหลังของผม ก็จะไม่ตายไม่เลิกเหมือนกัน!” ชายในชุดสีเทาขู่ด้วยน้ำเสียงทุ้ม

ในขณะที่พูด ร่างของชายชุดสีเทาก็ขยั

บทที่310

“ตอนที่นิ่งจองเต้ากักบริเวณนายท่านก่อนหน้านี้ พ่อแม่ของนิ่งซวนต้องการจะพบนายท่านและถูกปฏิเสธ เมื่อพวกเขาพบว่ามีอะไรผิดปกติ พวกเขาก็ถามนิ่งจองเต้าด้วยความสงสัย จากนั้นพวกเขาก็ถูกนิ่งจองเต้าทำร้ายอย่างไร้ความปรานี” นิ่งจองเสิ้งกล่าว บนใบหน้าที่แข็งทื่อบังคับออกเป็นรอยยิ้มและมองไปที่หลินอิ่ง

ห