บทที่ 296

บทที่296

“ผม ผม……..” นิ่งเซวียนกลัวมากจนเขาอยู่ไม่สุข กระโดดขึ้นจากเก้าอี้ตัวใหญ่ และถอยหลังออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า

มันน่ากลัวเกินไป ทักษะของหลินอิ่งน่ากลัวกว่าที่เขาคิดหลายร้อยเท่า!

แต่เดิมคิดว่า หลินอิ่งยังเด็กขนาดนี้ สามารถทัดเทียมกับหัวหน้าสายลับนิ่งหั้วเฟิงได้ มันก็เป็นเรื่องที่น่าทึ

บทที่ 297

บทที่297

คำพูดของหลินอิ่ง เช่นพายุฝนฟ้าคะนอง การตีสีแดงบนหัวใจของนิ่งเซวียน ทำให้ร่างกายของเขาเย็นชา และสั่นสะท้านไปหมด

ทันใดนั้นนิ่งเซวียนก็เงยหน้าขึ้นมองหลินอิ่ง ด้วยสีหน้าหวาดกลัวอย่างสุดขีด สายตาของเขาเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง และเขาก็ไม่เต็มใจอย่างยิ่ง

หลินอิ่งเตะเข้ามาด้วยขา จนเกือบจะ

บทที่ 298

บทที่298

อาคารที่สามนิ่งซื่อ ในสำนักงานของประธาน

หลินอิ่งนั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่ ส่วนนิ่งซวนก็ยืนอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้าที่ขอบคุณ

ในวันนี้การออกตัวที่แข็งแกร่งของหลินอิ่ง ทำให้ในหัวใจของนิ่งเซวียนไม่เพียงแต่รู้สึกขอบคุณ แต่ยังเพิ่มความเคารพมากขึ้นอีกด้วย!

นิ่งซวนก็ไม่คาดคิดมาก่อนว่า ห